راه های بی شماری برای نقض منشور منع گسترش سلاح های هسته ای وجود دارد. ایالات متحده شیوۀ میانه روی را برگزیده است : ایالات متحده بمب هایش را بهینه سازی کرده و از طریق ناتو به همپیمانانش واگذار می کند.
![](local/cache-vignettes/L400xH300/Bombes_B61-12-6c3f0-9daa2.jpg?1714502584)
نورافکن های رسانه ها روی ژنو متمرکز شده، یعنی جائی که گفتگو پیرامون موضوع اتمی زدائی ایران در شرف تکوین است، یعنی اتمی زدائی کشوری که منشور منع گسترش سلاح های اتمی را پذیرفته و دارای سلاح اتمی نیز نمی باشد. ولی بر عکس اسرائیل در سایه باقی مانده و گفتگوئی دربارۀ این کشور نیست، اگر چه منشور منع سلاح های هسته ای را نپذیرفته و با صدها سلاح اتمی اش ایران و کشورهای دیگر را نشانه گرفته است.
علاوه بر این موضوعی که باز هم از این بیشتر در سایه باقی مانده، این است که ایالات متحده در حالی که در ژنو سرگرم اتمی زدائی ایران است، اروپا را به تجهیزات اتمی مسلح می سازد، و سلاح های ذخیره شده در آلمان، ایتالیا، بلژیک، هلند و ترکیه را افزایش می دهد. حدود 200 بمب ب-61 که به بیش از 500 کلاهک اتمی فرانسوی و بریتانیائی افزوده شده و آماده برای پرتاب است. بر اساس گمانه زنی، در ایتالیا، در اویونو و گدی تور از این نوع سلاح ها دست کم 70 تا 90 فروند ذخیره شده است. ولی احتمالا تعداد این سلاح ها، حتی در مراکز دیگر بیشتر از این است. البته از تعداد این نوع بمبهای اتمی که در کشتی های ششمین ناوگان و کشتی های جنگی دیگر ذخیره شده و در بنادر ایتالیا لنگر انداخته بی اطلاع هستیم.
آنچه از گزارش های رسمی به آگاهی ما رسیده، این است که از این پس مهمات ب-61 با کار بست سامانۀ هدایت ماهواره ای و لیزی از پرتاب آزاد به بمب «هوشمند» ارتقاء می یابد، و می تواند اهداف خود را از فاصلۀ دور مورد اصابت قرار دهد. سلاح های هسته ای با هدایت هوشمند که هزینۀ آن بین 8 تا 12 میلیارد دلار برای 400 تا 500 بمب پیشبینی شده، دارای قدرتی معادل 50 کیلوتن (تقریبا چهار برابر بمب هیروشیما) می باشد.
وجوه دیگری از بیانیه کنگره دربارۀ نیروهای استراتژیک (29 اکتبر) به شکل نگران کننده ای تمام این جریان را روشن می سازد. واشینگتن اعلام کرده است که «ناتو یک اتحادیۀ اتمی باقی می ماند» و «حتی اگر ناتو با روسیه بر سر کاهش سلاح های اتمی در اروپا به توافق رسیده باشد، ما همچنان روی تکمیل برنامۀ ب 12-61 تأکید داریم». سلاح های نوین جایگزین پنج نوع مختلف ب-61 کنونی می شود، به انضمام بمب های نفوذگر ضد بونکر ب61-11 با مهمات 400 کیلوتنی، و بمب اندازۀ بزرگ ب 83 با 1200 کیلوتن. در عین حال، ب 61-12 برای اف 35 نیز در نظر گرفته شده، یعنی موضوعی که اهمیت مضاعفی دارد زیرا «اف 35 تنها شکاری با قابلیت دو منظوره ای، هسته ای و کلاسیک است که در نیروی هوائی ایالات متحده و چندین کشور هم پیمان به خدمت گرفته شده است. سلاحی که به زودی وارد ایتالیا و دیگر کشورهای اروپائی خواهد شد، تنها یک نسخۀ بهینه سازی شدۀ ب 61 نیست، بلکه سلاحی چند منظوره است که عملکرد چندین بمب را خواهد داشت، به انضمام پرتاب آنها برای «گردن زدن» کشور دشمن، با تخریب استحکامات زیر زمینی مراکز فرماندهی و دسگر ساختارهای زیر زمینی در نخسین مرحله از تازش هسته ای.
از آنجائی که بمب های سنگر کوب هنوز در اروپا مستقر نشده، ورود ب 61-12 قابلیت تهاجمی نیروی هسته ای ایالات متحده/ناتو در اروپا را تقویت می کند. خلبا نهای ایتالیائی که برای پرتاب ب 61 از روی شکاری های تورنادو آموز شدیده بودند، به زودی آموزش های ضروری برای حملۀ اتمی به وسیلۀ به 61-12 و با شکاری های اف 35 را دریافت خواهند کرد. بر این اساس ایتالیا منشور منع گسترش سلاح اتمی را که بدان متعهد شده بود نقض می کند، زیرا خاصه اعلام کرده بود که «از هیچ کس سلاح اتمی دریافت نخواهد کرد». و ایالات متحده نیز این منشور را نقض می کند زیرا اعلام کرده بود که «به هیچکس سلاح اتمی منتقل نخواهد کرد و حتی کنترل چنین سلاح هائی را نیز واگذار نخواهد کرد».
ولی هیچیک از این مسائل قابل رؤیت نیست، زیرا تمام نورافکن ها روی «شوی» ژنو [1] متمرکز شده.
[1] Show de Genève