Ιστορικά, οι ισραηλινές έρευνες για τα χημικά και βιολογικά όπλα ώθησαν τη Συρία να απορρίψει τη συνθήκη που απαγορεύει τα χημικά όπλα. Για αυτό το λόγο, η υπογραφή της Δαμασκού αυτού του έγγραφου μπορεί να βάλει στο φως την ύπαρξη και, ενδεχομένως, τη συνέχιση των ερευνών για επιλεκτικά φονικά όπλα προορισμένα να σκοτώσουν μόνον αραβικούς πληθυσμούς.
![](local/cache-vignettes/L400xH300/1-4001-9654b-2-61632-3733b.jpg?1714597099)
Τα Δυτικά μέσα ενημέρωσης φαίνονται έκπληκτα με την αναδίπλωση των Ηνωμένων Πολιτειών ενώπιον της Συρίας. Ενώ όλα ανακοίνωναν πριν από δύο εβδομάδες μια εκστρατεία βομβαρδισμών και την αναπόφευκτη πτώση του «καθεστώτος», έμειναν άφωνα με την υποχώρηση του Μπαράκ Ομπάμα.
Ωστόσο, ήταν πιθανό, όπως έγραψα σε αυτή τη στήλη, πως η εμπλοκή της Ουάσινγκτον στη Συρία δεν έχει πια σημαντικό στρατηγικό κίνητρο. Η τρέχουσα πολιτική της καθοδηγείται κυρίως από την επιθυμία να διατηρήσει το καθεστώς της της μοναδικής υπερδύναμης.
Λαμβάνοντας κατά λέξη μια πρόταση που αρχικά δεν ήταν παρά ένα αστείο του Τζον Κέρι, και προτείνοντας την προσχώρηση της Συρίας στη Σύμβαση για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων, η Μόσχα ικανοποίησε τη ρητορική της Ουάσιγκτον χωρίς η τελευταία να αναγκαστεί να κάνει έναν επιπλέον πόλεμο σε περίοδο οικονομικής κρίσης.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν θεωρητικά το καθεστώς τους, έστω και αν ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί ότι τώρα η Ρωσία οδηγεί το παιχνίδι.
Τα χημικά όπλα έχουν δύο σκοπούς: είτε στρατιωτικούς, είτε να εξοντώσουν έναν πληθυσμό.
Χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου χαρακωμάτων του Α ’Παγκοσμίου Πολέμου, και στην ιρακινή επίθεση εναντίον του Ιράν, αλλά είναι άχρηστα στις σύγχρονες πολεμικές συγκρούσεις, των οποίων το μέτωπο είναι πάντα κινητό.
Με ανακούφιση λοιπόν, 189 κράτη υπέγραψαν τη Σύμβαση που τα απαγορεύει το 1993: μπορούσαν να απαλλαγούν από επικίνδυνα και περιττά αποθέματα, των οποίων η φύλαξη τους ήταν δαπανηρή.
Μια δεύτερη χρήση τους είναι η εξόντωση αμάχων πληθυσμών πριν από τον αποικισμό των εδάφων τους.
Έτσι, το 1935-1936, η φασιστική Ιταλία κατέκτησε ένα μεγάλο μέρος της Ερυθραίας με την εξάλειψη του πληθυσμού της με το αέριο μουστάρδα.
Με αυτή την αποικιακή προοπτική, τη περιόδο 1985-1994, το Ισραήλ χρηματοδότησε μυστικά τις έρευνες του Δρ Wouter Basson στο εργαστήριο του Roodeplaat (Νότια Αφρική).
Ο σύμμαχος του, το καθεστώς του απαρτχάιντ, προσπαθούσε να αναπτύσσει ουσίες, χημικές και κυρίως βιολογικές, που δεν θα σκότωναν τα άτομα παρά μόνο σύμφωνα με τα «φυλετικά χαρακτηριστικά τους» (sic), ειδικότερα τους Παλαιστίνιους και τους Άραβες γενικά, ή άτομα με μαύρο δέρμα.
Η Επιτροπή Αλήθειας και Συμφιλίωσης δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει τα αποτελέσματα του προγράμματος αυτού, ούτε τι έγιναν. Έδειξε όμως τη συμμετοχή, σε αυτό το ευρύ μυστικό έργο, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ελβετίας. Έχει αποδειχθεί ότι μερικές χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ως πειραματόζωα του Δρ Basson.
Αν και καταλαβαίνουμε τους λόγους για τους οποίους ούτε η Συρία ούτε η Αίγυπτος δεν υπέγραψαν το 1993 τη σύμβαση, η ευκαιρία που προσφέρεται από τη Μόσχα στη Δαμασκό να προσχωρήσει σήμερα σε αυτή αποτελεί μια καλή τύχη: όχι μόνο βάζει τέλος στην κρίση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γαλλία, αλλά της επιτρέπει επίσης να ξεφορτώσει περιττά αποθέματα τα οποία καθίστανται όλο και πιο δύσκολο να φυλαχτούν.
Για κάθε ενδεχόμενο, ο Πρόεδρος αλ-Άσαντ διευκρίνισε ότι η Συρία ενεργούσε κατόπιν αιτήματος της Ρωσίας και όχι κάτω από πίεση των Ηνωμένων Πολιτειών, ένας κομψός τρόπος για να τονίσει την ευθύνη της Μόσχας για την προστασία της χώρας στο μέλλον από μια πιθανή χημική επίθεση του Ισραήλ.
Πράγματι, η εβραϊκή αποικία της Παλαιστίνης δεν έχει ακόμη επικυρώσει τη Σύμβαση.
Αυτή η κατάσταση θα μπορούσε να γίνει γρήγορα πολιτικό βάρος για το Τελ Αβίβ.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον ο Τζον Κέρι πήγε εκεί την Κυριακή, για να συζητήσει το θέμα με τον Benjamin Netanyahu.
Αν ο Πρωθυπουργός του τελευταίου αποικιοκρατικού κράτους είναι έξυπνος, θα πρέπει να αρπάξει την ευκαιρία να ανακοινώσει ότι η χώρα του θα επανεξετάσει το θέμα.
Εκτός, βέβαια, αν ο Wouter Basson βρήκε ένα εθνοτικά επιλεκτικό αέριο και τα ισραηλινά γεράκια εξακολουθούν να εξετάσουν τη χρήση του.